Félag Anti-Rasista
Jákvæða hliðin á útlendingum
11. feb 2008
Dane Magnússon - Formaður Félags Anti-Rasista
Eftir að hafa búið hér á Íslandi í 17 ár hef ég séð hvernig
hlutirnir hafa breyst, ekki bara í sambandi við útlendinga, heldur
einnig efnahagskerfinu. Ég verð að viðurkenna að þegar ég kom hingað
fyrst voru hvorki jafnmargir útlendingar né jafnmörg störf í boði og
nú er. Á þeim tíma var fiskvinnsla ein af helstu atvinnugreinum en
staðan er ekki þannig í dag. Atvinnugreinum hefur fjölgað gífurlega
mikið síðan 1999. Sem dæmi má taka byggingarfyrirtæki og
mannvirkjagerð sem voru samtals 843 árið 1999, en í dag 2297 samsvæmt
Hagstofunni.
Ég held vegna fjölgunar á útlendingum hér á landi hafa Íslendingar
haft fleiri tækifæri til að skapa fleiri atvinnugreinar aðrar en
fiskvinnslu. Ég efast til dæmis um að það séu til nógu margir
Íslendingar til að manna eða kaupa allar þær íbúðir sem verið er að
byggja í dag. Á undanförnum árum höfum við þurft aðstoð frá erlendu
vinnuafli því Ísland hefur stækkað svo hratt á skömmum tíma að við
verðum að geta fyllt í allar stöður. Líklega gætu þessar
atvinnugreinar ekki gengið eins og þær gera ef ekki væri fyrir framlag
útlendinga. Ég hafði samband við hagstofuna og spurðist fyrir um
hversu margir Íslendingar eru búsettir t.d. í Danmörku. Mér var sagt
að ekki væri til nein áreiðanleg tala en að þeir væru a.m.k. nokkur
þúsund. Íslendingar eru mjög skapandi og klárt fólk, aftur á móti eru
margir sem eru mjög snobbaðir og líta niður á fólk sem er að vinna
hefðbundin verkamannastörf eins og ræstingar, fiskvinnslu og þess
háttar.
Ísland er mjög dýrt land og flestir þurfa að sækjast eftir vinnu sem
er vel launuð. Það er frekar leiðinlegt að fyrirtæki og eigendur þess
sem eru að ráða erlent vinnuafl til að halda fyrirtækjum þeirra á
floti eru ekki að stíga fram og verja sitt starfsfólk. Ég skil samt
alveg fólk sem segir að Ísland geti ekki stanslaust tekið á móti
útlendingum og að vinnumarkaðurinn sé búinn að ná hámarkinu, en mér
finnst það vera á ábyrgð ríkisins, útlendingaeftirlits og
vinnumarkaðar að stjórna því. Sumar athugasemdir eru alveg réttar,
Ísland aftur á móti getur ekki boðið eitthvað sem það hefur ekki t.d
endalausa vinnu, en ef það er eitthvað sem hægt er að læra af sögunni
er það að árásir á útlendinga laga ekkert, hvort sem um er að ræða
munnlegt eða líkamlegt ofbeldi. Slíkt leysir ekkert.
Ísland er líka þannig land að ef þú ert ekki með vinnu þá er ekki hægt
að búa hér. Þetta þýðir að margir snúa aftur til síns heima þegar
atvinnan hverfur.
Mér finnst að fjölmiðlar eigi stóran þátt í því hvernig samfélagið
hugsar og mér finnast fréttir undanfarin ár hafa verið frekar einhliða
og neikvæðar gagnvart útlendingum. Það er eins og fréttamenn og fólk
almennt nenni ekki að taka viðtal við útlendinga og heyra þeirra hlið
á málum og fá kannski fram jákvæðu hliðina um það hvernig Ísland
hagnast á því að hafa útlendinga hér.
Við buúm í landi þar sem lög og reglur gilda um að ef manneskja brýtur
af sér þá þarf hún að borga fyrir það, burtséð frá hvort um er að ræða
Íslending eða útlending. Lög eru lög…
Fjölmiðlar hafa líka verið að fjalla um skort á fólki í störf eins og
hjá ÍTR og á leikskólum, af hverju eru ekki fleiri Íslendingar að
vinna við slíka vinnu? Staðreyndin er sú að ef ekki væri fyrir
útlendinga sem oft fylla þessar stöður þá þyrftu foreldrar að vera
heima með börnum sínum og það myndi leiða til skorts á starfskröftum í
fyrirtækjum á Íslandi sem einfaldlega gæti leitt til að einhver þeirra
færu á hausinn.
Staðreyndin er sú að það er mikill fjöldi af útlendingum sem hefur
umsjá með börnunum okkar svo að við getum mætt í vinnuna eða farið
aftur í skóla, ég lít ekki á það sem neikvæðan hlut heldur jákvæðan..
Margir Íslendingar segja að þeir væru tilbúnir að vinna þessi störf ef
þau einfaldlega væru betur borguð. Mér finnst að athyglin ætti fremur
að beinast að þeim aðilum sem halda þessum störfum svo illa launuðum
að enginn er tilbúinn til að vinna þau og einnig að ríkinu fyrir lítið
aðhald og eftirlit með launatöxtum.
Þegar ég flutist frá Jamaíku til Íslands fyrir 16 árum man ég eftir að
hafa spurt mömmu mína hvar allt fátæka fólkið á Íslandi væri. Mamma
svaraði að ekkert fátækt fólk væri á Íslandi því hér byggju allir
meira og minna við svipuð kjör.
Eins og ég sagði, var þetta fyrir 16 árum. Síðan þá hefur margt
breyst. Í dag er stéttaskipting á Íslandi mun meiri og fyrirtækjum
hefur fjölgað gríðarlega.
Ég hef heyrt og lesið að fólki finnist óþolandi að geta ekki tjáð sig
um útlendinga án þess að vera stimplað "rasistar". En hvað telur
þetta fólk vera fordóma? Það eru ekki bara fordómar að hengja svart
fólk eins og tíðkaðist í Bandaríkjunum, fordómar geta verið bæði
andlegir og líkamlegir. Til að skilja fordóma þarf að setja sig í spor
viðkomandi og það þykir til dæmis ekki við hæfi að kalla manneskju
"feita" en flestir eru sammála um að slíkt er særandi. Orðið fordómar
þýðir að dæma án þess að þekkja manneskjuna. Það er eitt að hafa
skoðun og annað að reyna á eigin skinni. Getur þú til dæmis sagt að þú
sért ekki rasisti en ekki staðið á sama þegar dóttir þín eða sonur
kemur heim með manneskju af öðrum litarhætti?
Það eru bráðum 17 ár síðan ég fluttist hingað og oft í gegnum tíðina
hef ég heyrt þessar sömu setningar: "Útlendingar verða að læra
íslensku." Ég er alveg sammála því að maður þarf að tala tungumál þess
lands sem maður býr í, einfaldlega til að geta haft samskipti við
aðra. Það eina slæma við þetta er að heyra og skilja allt það slæma
sem verið er að tala um mann en það góða er að maður getur svarað
fyrir sig á móti á íslensku. Mikið er um fordóma á Íslandi og mér
finnst það miður.
Undiralda fordóma til staðar í þjóðfélaginu
11. feb 2008
Undiralda fordóma er til staðar í þjóðfélaginu, en það staðfestir vefsvæði sem stofnað var og kallað félag gegn Pólverjum á Íslandi og sjö hundruð unglingar skráðu sig inn á. Þetta segir forstöðumaður frístundamiðstöðvar hjá ÍTR.
Í fréttum okkar í gær sögðum við frá vefsvæðinu en þar var farið niðrandi orðum um Pólverja sem hér eru búsettir. Í morgun var búið að færa vefsvæðið og læsa því. Flestir þeirra sem skráðu sig þar inn og skrifuðu voru unglingar.
Fréttastofan leitaði í dag viðbragða hjá aðilum sem vinna með unglingum vegna málsins. Einn þeirra er Jóhannes Guðlaugsson, forstöðumaður frístundamiðstöðvar hjá Íþrótta og tómstundaráði Reykjavíkur. Jóhannes segist upplifa aukna kynþáttafordóma meðal þessa hóps og að vefsvæðið staðfesti að undiralda fordóma sé til staðar í þjóðfélaginu sem ungmennin séu að endurspegla. Hann telur ríka ástæðu fyrir þá sem vinna með börn og unglinga að grípa inn í svona umræðu og segir að það verði gert.
Soffía Pálsdóttir, skrifstofustjóri tómstundamála hjá ÍTR, segir málið verða skoðað í samvinnu við skólana og kannað hvort auka fræðslu og umræðu um kynþáttafordóma. Soffía bendir á að foreldrar verði að gera sér grein fyrir sinni ábyrgð í málinu. Einar Skúlason, framkvæmdastjóri Alþjóðahús, tekur í sama streng og telur að unglingarnir grípi fordóma sína mikið til úr umhverfinu en fordómarnir séu ekki sjálfsprottnir.
Einar segir að með vaxandi fjölda innflytjenda virðist sem að andúð á þeim sé að aukast og því sé fræðsla mjög mikilvæg. Það að ungmennin taki sig saman og stofni svona hóp sýni að þeim liggi eitthvað á hjarta. Því sé mikilvægt að skapa vettvang þar sem þau geti rætt málin og hægt sé að fræða þau.
Heimildir: visir.is (http://visir.is/article/20080211/FRETTIR01/80211091&SearchID=73310359165906)
Kominn með nóg af útlendingahatri
11. feb 2008
„Nú er komið nóg," segir Bubbi Morthens og á þar við útlendingahatrið sem hann segir hafa verið að aukast jafnt og þétt undanfarið. Bubbi er orðinn pirraður og ætlar að láta til sín taka.
Miðvikudaginn 20.febrúar verða tónleikar í Austurbæ sem Bubbi stendur fyrir og verður frítt inn. „Ég fékk þessa hugmynd í gærkvöldi og framkvæmdi hana í morgun. Ég er því að auglýsa eftir mönnum úr bransanum til þess að spila með mér en tónleikarnir verða undir yfirskriftinni Bræður og Systur," segir Bubbi sem hefur orðið mikið var við aukið hatur í garð útlendinga upp á síðkastið.
„Þetta er í Grunnskólum, á vinnustöðum og maður er að heyra fullorðið fólk tala illa um útlendinga. Þetta er vandamál sem við verðum að horfast í augu við," segir Bubbi sem undrar sig á því að ráðamenn skuli ekki gera neitt í málinu.
„Þeir eru náttúrulega upp til hópa idjótar, eins og sést best á þeirri uppákomu sem varð klukkan tvö í dag," segir Bubbi sem gerir sér vel grein fyrir að alltaf séu einhverjir svartir sauðir innan um.
„Það mun alltaf vera til einhver hópur af mönnum sem eru ekki tilbúnir að fara eftir lögum og reglum, það er nú ekki langt síðan íslendingar voru bannaðir á búllum í Danmörku," segir Bubbi sem biðlar til tónlistarfólks í landinu.
Það tónlistarfólk sem vill taka þátt í tónleikunum með Bubba geta haft samband við Palla Papa í síma 898-5833.
Félag gegn Pólverjum
10. feb 2008
Hátt í sjöhundruð manns, mikið til ungt fólk, hafa skráð sig í hóp á netinu sem kallar sig Félag gegn Pólverjum á Íslandi. Þar er farið niðrandi orðum um Pólverja sem búsettir eru hérlendis.
Hópurinn er með síðu á tenglavefnum Myspace. Fjölmargir Íslendingar nota vefinn en hann hefur notið mikilla vinsælda víða um heim. Hópurinn var stofnaður á föstudaginn en síðan þá hafa hátt í sjöhundruð manns skráð sig þar inn, mikið til ungt fólk. Skráðir félagar eru meðal annars unglingar allt niður í þrettán ára.
Sá sem stofnaði hópinn segist vera fjórtán ára strákur búsettur í höfuðborginni. Pilturinn segir á síðunni að best sé að losa sig við Pólverja áður en það verði of seint en þeir skemmi hluti og þykist eiga landið.
Á spjallaþráðum á síðunni má lesa færslur sem félagar hafa skrifað sín á milli. Þar er farið niðrandi orðum um Pólverja hér á landi, sagt að þeir kunni íslensku og ensku illa og að vera þeirra hér skapi vandamál. Einhverjir sem skrifað hafa á síðuna velta því fyrir sér hvort ekki sé saknæmt að halda úti svona síðu.
Friðrik Smári Björgvinsson, yfirlögregluþjónn hjá lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu, hafði ekki séð síðuna þegar fréttastofa hafði samband við hann í dag. Hann sagði að hún yrði skoðuð. Refsivert geti verið að halda úti síðum þar sem níðst sé á ákveðnum þjóðfélagshópum svo og að skrifa slíkar færslur á netinu.
35 milljónum veitt úr styrktarsjóði Baugs Group
06. feb 2008
„Ég vil læra íslensku" námsefni í íslensku sem annað tungumál, er eitt þeirra verkefna sem hlaut styrk í dag, við úthlutun úr Styrktarsjóði Baugs Group. Fjörutíu og sex einstaklingar og félög hlutu styrki úr sjóðnum, samtals um 35 og hálf milljón króna. Í tilkynningu frá Baugi Group segir að tæplega 350 umsóknir hafi borist að þessu sinni en þetta er í fimmta sinn sem úthlutað er úr sjóðnum.
„ Börnum af erlendum uppruna í grunnskólum landsins hefur fjölgað verulega á síðustu árum og eru nú um 4 prósent eða nálægt 1700 nemendur," segir í tilkynningunni. „ Rannsóknir hafa sýnt, að verulegur munur er á orðaforða barna með annað móðurmál en íslensku og hinna. Námsgagnavefurinn Katla hefur unnið námsefni sem spannar 1000 algengustu orðin í íslensku, en nú er fyrirhugað að búa til námsefni með 5000 algengustu orðin. Styrktarsjóður Baugs Group styrkir verkefnið með úthlutuninni í dag."
„Ad Astra er fyrirtæki sem veitir bráðgerum börnum í efri bekkjum grunnskóla, í 6. til 10. bekk, verkefni við hæfi. Þetta eru börn sem sýna óvenjulega snemma hæfileika á einu sviði eða fleirum miðað við aldur. Þau eru oft á undan í skóla, finnst námsefnið of létt og þurfa aldrei að læra heima. Ad Astra býður þessum börnum fjölbreytt námskeið í fjölmörgum námsfögum. Baugur Group styrkir verkefnið," segir einnig.
Þá hlaut verkefnið "Í Matador með Lúdóreglum" - samskipti og umhverfi stjúpfjölskyldna, styrk. „Rannsóknir sýna að málefni stjúpfjölskyldunnar eru oft svo viðkvæm, að fjölskyldum getur reynst erfitt að ræða þau. Skortur á viðurkenningu og þekkingu eykur líkurnar á að fjölskyldur í vanda leita sér ekki aðstoðar. Mörg börn reyna því skilnað oftar en einu sinni í uppvexti sínum."
Þá styrkir Styrktarsjóðurinn myndarlega við tvö verkefni á Listahátíð í vor, annars vegar tónlistaratriði, hins vegar ljósmyndaverkefnið Dialogue. Hljómsveitin Super Mama Djombo kemur frá Gíneu-Bissá á vesturströnd Afríku. Hljómsveitin vinnur um þessar mundir að gerð geisladisks og mun leika á hljómleikum í Reykjavík í vor.
Dialogue er samstarfsverkefni Önnu Leoniak og Fiann Paul, sem bæði eru arkitektar og ljósmyndarar. Þau ætla að fara um landið, taka ljósmyndir af íslenskum börnum á aldrinum 3 til 7 ára og klæða húsin við Lækjargötu, sem brunnu á liðnu ári, með myndunum. „Verkið á að endurspegla framtíð landsins. Hugmyndin er óvenjuleg og skemmtileg, líkleg til að vekja athygli Reykvíkinga og gesta borgarinnar og verða frumlegt framlag til menningar í borginni."
Tenglar
Fréttir
Styrktaraðilar
