Útlendingar spyrja um bótarétt

31. mars 2008

Engar tilkynningar um hópuppsagnir höfðu borist Vinnumálastofnun í lok síðustu viku, að sögn Gissurar Péturssonar, forstjóra stofnunarinnar.

 

Gissur segir að þó gæti einhverra hreyfinga, t.d. í byggingariðnaði, og hafi allmargir útlendingar úr þeim geira lagt leið sína á skrifstofur Vinnumálastofnunar upp á síðkastið til að fræðast um réttindi sín.

 

Byggingarfyrirtækið Stafnás sagði upp 95 starfsmönnum í byrjun mánaðarins, en Gissur bendir á að þær uppsagnir geti ekki allar skrifast á þá efnahagslægð sem nú virðist hafin: „Það er þó klárt að lítil hreyfing í sölu eigna mun væntanlega valda því að hægir á í byggingariðnaði á næstu mánuðum,“ segir Gissur.

 

Bitnar fyrst á útlendingum

Atvinnuleysi mælist enn mjög lítið, og spáir Gissur að ef þrengingar verða á vinnumarkaði muni það fyrst bitna á erlendu vinnuafli. „Þeir hafa margir viljað kynna sér möguleika á að nýta í heimalandi sínu áunnin bótaréttindi. Eins er sennilegt að gengisfall krónunnar snerti sérstaklega illa þá sem senda hluta af launum sínum til heimalandsins, og mögulega verða til þess að sumir þessara starfsmanna sjái sér ekki hag í að stunda frekari störf á landinu.“

 

 

Heimild: mbl.is (http://mbl.is/mm/frettir/innlent/2008/03/31/utlendingar_spyrja_um_botarett/)

Skuggaleg þróun á Íslandi

29. mars 2008

Í umræðum síðasta árið eða svo hefur borið mikið á því að eitt "taboo" í Íslensku þjóðfélagi hefur verið brotið gjörsamlega niður og það er að nú er þjóðerni útlendinga ávallt nefnt í fréttaflutningi.

Áður fyrr þótti það hvetja til fordóma og haturs gegn vissum einstaklingum þjóðflokksins sem áttu enga sök að máli en nú hefur hins vegar orðið breyting á þessu og það til hins verra. Með að tilkynna stöðugt um þjóðerni þeirra sem fremja glæpi er verið að skella skuldinni upp á viss þjóðerni og skipta fólki í hópana "við" og "þeir". Á Morgunblaðsvefnum vekur það mikla athygli að í nánast hvert skipti sem birtist grein um afbrot útlendinga á Íslandi þá verður fréttin að heitum umræðum í bloggheimunum og yfirleitt eru umræðurnar á þá leið að "Ísland geti ekki tekið við fleiri innflytjendum", "Við verðum að sitja harðar aðlögunarreglur" og "Við erum ekki rasistar". Fleiri harðari ummæli en þetta heyrast þó iðulega.

Þeir sem berjast gegn fordómum virðast hinsvegar hvergi láta sjá sig þegar þetta andlega ofbeldi gagnvart erlendu fólki á sér stað og fáir láta á sér kræla í umræðum um þetta málefni. Það skýrist hinsvegar vel á því að þeir sem hafa hvað hæst um glæpi fárra útlendinga af vissu þjóðerni hafa ráðist harkalega gegn hverjum þeim sem vogar sér að minnast á málið frá mannréttindarlegu sjónarmið.

Um daginn skrifaði ég grein á síðu Félags Anti-Rasista um misheppnaða tónleika gegn rasisma og var ég kallaður öllum illum nöfnum fyrir. Ég var kallaður lygari, mannorðsmorðingi,grunnhygginn, rætinn og þeir voru ófáir innan viss stjórnmálaflokks sem réðust að persónu minni og Félagi Anti-Rasista fyrir að hafa birt þessa grein og fólkið lýsti því yfir að það sem ég skrifaði væri stefna Félags Anti-Rasista. Það eru hinsvegar ósannindi. Ég er enginn talsmaður félagsins og ekki hef ég átt þátt í stefnumótun þeirra. Þeim sem vilja kynna sér stefnu félagsins er hins vegar bent á síðuna www.antirasista.net.

Það vekur vissulega upp spurningar um raunverulega afstöðu fólks sem skrifar svona hvers vegna það ráðist svona hatrammlega gegn manni og samtökum sem berjast gegn fordómum á Íslandi? Þetta fólk hefur aldrei fordæmt ÍFÍ, Combat 18 og Skaparann fyrir hreint og klárt mannhatur þeirra. Þetta sama fólk minnist svo ekki á það þegar rasistar í Danmörku myrða Tyrkneskan dreng vegna uppruna hans.

Við sem berjumst gegn fordómum verðum að fara láta meira í okkur heyra, umræðan á Íslandi er orðin óhuggnaleg og bara tímaspursmál hvenær farið verði að minnast á litarhátt manna í fréttaflutningi, er það óhugsandi? alls ekki því það þótti svo sannarlega óhugsandi fyrir aðeins örfáum árum síðan að minnast á þjóðerni manna í hverri einustu frétt um glæpi á Íslandi og erlendis.

Látum því ekki mála okkur út í horn, eflumst í baráttunni og leggjum okkur tvöfalt fram fyrir málstaðinn okkar. Við hina sem hafið hæst í umræðunni um útlendinga vil ég aðeins segja: Hættið að flokka fólk eftir þjóðerni þeirra og öðrum slíkum þáttum og komið fram við einstaklinga sama af hvaða litarhætti, trúarbrögðum og þjóðerni eins og þið viljið láta koma fram við ykkur sjálf.


Aðeins þannig mun fólk geta lifað í sátt og samlyndi.


Sveinn Helgason

Útlendingahatur eykst

24. mars 2008

Fordómar í garð útlendinga hér á landi hafa aukist undanfarið að mati Dane Magnússonar, formanns félags anti-rasista. Hann segir að útlendingum sé oft ekki hleypt inn á skemmtistaði auk þess sem margir verði fyrir árásum vegna útlendingahaturs. Dane segir að árásirnar séu oft alvarlegar og það sé aðeins tímaspursmál hvenær einhver slasast alvarlega í slíkri árás. Hann leggur áherslu á fræðslu gegn fordómum í skólum og að passað sé upp á að útlendingar njóti sömu kjara og Íslendingar. Og hann gagnrýnir fjölmiðla fyrir að einblína á neikvæðar fréttir af útlendingum. http://ruv.is/heim/frettir/frett/store64/item197994/

Segja pólska bófa kúga landa sína

23. mars 2008

Fordómar séð frá sálfræðilegu sjónarmiði.

22. mars 2008

Fordómar er hugtak sem er neikvætt í eðli sínu. Enginn fæðist með fordóma í garð eins eða neins. Um er að ræða áunnið fyrirbæri. Áhrifabreytur eru ýmsir umhverfis- og uppeldisþættir og persónueinkenni.

Fordómar eru eins og orðið gefur til kynna „fyrirfram gerðir dómar“. Fordómar geta beinst að nánast hverju sem er, oft ákveðnum minnihlutahópum, eða einhverju tilteknu þjóðfélagi, þjóðerni, kynþætti eða kyni svo fátt eitt sé nefnt. Önnur hugtök yfir fordóma eru staðalmyndir eða staðalímyndir. Stundum eru fordómar almennir, þ.e. stór hópur deilir þeim á meðan aðrir eru einstaklingsbundnir eða finnast meðal fárra. Fordómar eru einnig misskaðlegir, sumir rista grunnt, aðrir djúpt. Fordómar geta birst með ólíkum hætti t.d. túlkaðir í „gríni“, í atferli en án orða eða einfaldlega birst í heift og fyrirlitningu gagnvart því/þeim sem fordómarnir beinast að. Einnig er hægt að dulbúa fordóma t.d. með því að setja þá í umbúðir skreyttar kærleik eða öðrum fögrum boðskap.

Fæstir vilja lýsa sér sem fordómafullum. Þó eru margir tilbúnir að opinbera fordóma sína í hópi vina. Því hefur verið haldið fram að ekki sé hægt að vera með öllu fordómalaus. Stundum er fordómum ruglað saman við viðhorf til aðila eða hópa sem hafa brotið gegn ríkjandi hefðum eða lögum landsins. Margir hafa t.d. neikvætt viðhorf í garð afbrotamanna án þess að vera tilbúnir að samþykkja að þeir séu haldnir fordómum í garð þeirra.

Upphaf fordóma í huga einstaklingsins
Sagt er að fyrstu upplýsingarnar skipti höfuðmáli því á þeim byggjum við skynjun okkar, skoðanir og ályktanir. Séu fyrstu upplýsingar neikvæðar, er hætta á að viðhorf okkar litist og fordómar fæðist. Fordómar sem fest hafa rætur geta verið afar þrautseigir í hugum þeirra sem þá hafa.  Það er ekki fyrr en margar nýjar gagnstæðar upplýsingar liggja fyrir sem við e.t.v. samþykkjum að endurskoða viðhorf okkar.

En hvað rekur fólk til að vilja flokka aðra, fara í manngreinarálit, upphefja suma en setja aðra skör lægra? Ein kenning er sú að með því að flokka fólk eða hluti, einföldum við tilveru okkar. Flokkunin auðveldar okkur að finna þá sem við eigum eitt og annað sameiginlegt með s.s. þá sem hafa ámóta gildismat, hefðir, áhugamál og framtíðarsýn og við sjálf. Með því að líka vel við þá sem líkjast okkur, hljótum við að líka vel við sjálfa okkur? Rannsóknir á þessu sviði hafa sýnt fram á að fordómar finni sér frekar farveg hjá einstaklingum sem eru með lágt sjálfsmat, óöruggir með sjálfan sig, eru bitrir og vonsviknir. Andleg vanlíðan sem þessi leiðir gjarnan til þröngsýni, dómhörku og ósveigjanleika í hugsun. Þetta eru meðal helstu áhættueinkenna fordóma. Annað einkenni þeirra sem fylla hóp fordómafullra er ótti við fræðslu, höfnun nýrra upplýsinga og nýjunga. Margir eru sammála um að eitt helsta næringarefni fordóma sé fáfræði og þekkingarleysi.

Kolbrún Baldursdóttir, sálfræðingur.